Veel mensen hebben een testament. Daarin regel je wie jouw erfgenamen zijn en wie als executeur jouw nalatenschap mag afwikkelen. Ook kun je in je testament regelen dat geldbedragen of goederen bij bepaalde personen of instellingen terechtkomen, of dat jouw bedrijf bij de juiste opvolger terechtkomt. Maar wat gebeurt er als jou bij leven wat overkomt, waardoor je niet meer je eigen belangen kunt behartigen?

Denk bijvoorbeeld aan dementie of de gevolgen van een ongeval of beroerte. Jouw dierbaren willen jouw zaken dan vast graag behartigen, maar lopen gegarandeerd tegen problemen op, als je hier op voorhand niets over hebt vastgelegd.

Als je je zaken niet meer zelf kunt behartigen, biedt de wettelijke regeling van bewindvoering en mentorschap uitkomst. Maar daar zitten wel de nodige beperkingen aan, zoals goedkeuring van de kantonrechter voor uitgaven boven een bepaald bedrag. Wil je voorkomen dat deze wettelijke regeling op een gegeven moment ingeroepen moet worden, dan doe je er verstandig aan om een levenstestament op te stellen. Daarin bepaal je wie jouw belangen mag behartigen met bijbehorende bevoegdheden en beperkingen. Een levenstestament bestaat over het algemeen uit twee volmachten: een voor de financiële belangen en een voor de medische en persoonlijke belangen. Je kunt een of meerdere (vertrouwens)personen aanwijzen. Voor de financiële zaken kan dat ook best iemand anders zijn dan de aangewezen persoon voor de medische en persoonlijke zaken.

Tip
Het opstellen van een volmacht is in beginsel vormvrij, maar het vastleggen ervan in een notariële akte heeft meerwaarde. De notaris moet namelijk vaststellen dat je op het moment van het tekenen van de volmacht wilsbekwaam bent. Die controle is er niet bij een onderhandse volmacht. In veel notarispraktijken is het levenstestament op dit moment de akte die het meest gepasseerd wordt.